Składniki suche:
200g Skrobi ziemniaczanej
70g Skrobi tapiokowej
130g Mąki ryżowej
30g Cukru
10g Dekstrozy
15g Pszennej łuski babki jajowatej w proszku
15g ANGEL MIX 3.0
15g Świeżych drożdży piekarskich
4g Soli
0,06g Kala Namak - czarnej soli (opc.)
Skórka z cytryn i pomarańczy

Składniki płynne:
350g Wody
15g Oleju słonecznikowego
5g Syropu klonowego

Do wykończenia:
30g Margaryny do smarowania

Do wzbogacenia:
100g Rodzynek

Do dekoracji:
Lekko słodzona śmietanka roślinna

Wsypać wszystkie proszki i suche składniki do misy miksera. Zamontować mieszadło płaskie (lub łopatkowe) i rozpocząć mieszanie na średnich obrotach, stopniowo wlewając płyny, aż do uzyskania jednolitej masy.

Zwiększyć obroty i miksować przez 7–8 minut. Od czasu do czasu zatrzymać mikser, zeskrobać składniki ze ścianek misy i zgarnąć masę na środek. Pod koniec dodać margarynę do smarowania i miksować dalej, aż całkowicie się wchłonie, a masa będzie gładka, jednolita i bez grudek.

Na koniec dodać wcześniej namoczone i dokładnie odsączone rodzynki, a następnie krótko wymieszać, aby równomiernie rozprowadzić je w masie.

Przełożyć na blat lekko oprószony skrobią ryżową i odstawić na 10 minut przed formowaniem. Następnie krótko wyrobić rękami, podzielić na 9 równych porcji i z każdej uformować gładką, zwartą kulkę.

Ułożyć maritozzi na blasze wyłożonej papierem do pieczenia, zachowując odpowiednie odstępy. Przykryć i pozostawić do wyrośnięcia, aż będą dobrze napuszone i osiągną pożądaną objętość. Nie dopuścić do nadmiernego wyrośnięcia!

Przed pieczeniem delikatnie posmarować wierzch olejem roślinnym, mlekiem roślinnym lub wcześniej roztopionym masłem kakaowym.

Piec zgodnie ze wskazówkami w przepisie. Po upieczeniu przełożyć maritozzi na kratkę i pozostawić do całkowitego ostygnięcia, zanim zostaną przekrojone i obficie wypełnione bitą śmietaną, zgodnie z tradycją.

Maritozzi można przechowywać w temperaturze pokojowej, w szczelnym pojemniku, przez około 2 dni. Można je również zamrozić po upieczeniu na okres do 30 dni. Po rozmrożeniu można je podawać w temperaturze pokojowej lub lekko podgrzane.

Skórka cytrusów jest w dowolnej ilości, a w razie potrzeby można dodać wanilię. Aby uzyskać cieplejszy kolor, podobny do tego, który tradycyjnie nadają jajka, można dodać niewielką ilość kurkumy.

Dlaczego margaryna do smarowania? Dzięki miękkiej konsystencji margaryna do smarowania łatwiej łączy się z ciastem i pomaga uzyskać bardziej miękki, przyjemny produkt końcowy, także w temperaturze pokojowej.
Margaryny specjalnie opracowane do ciasta kruchego lub produktów laminowanych są natomiast zazwyczaj twardsze i zaprojektowane tak, by zachować stabilniejszą strukturę podczas obróbki. W przypadku takiego ciasta miększa margaryna może więc być lepszym wyborem, jeśli zależy nam na szczególnie przyjemnej konsystencji gotowego produktu.
W naszym przypadku użyliśmy margaryny składającej się w 75% z oleju słonecznikowego i w 5% z oleju kokosowego, uzyskując doskonały rezultat. Skład margaryny może oczywiście wpływać na efekt końcowy, ale ten rodzaj okazał się szczególnie odpowiedni do naszego ciasta.

Kala Namak, znana również jako czarna sól indyjska, wyróżnia się charakterystyczną siarkową nutą przypominającą jajko. W tym przepisie stosuje się ją w bardzo małej ilości — nie po to, by dodać słoności, lecz by wzbogacić aromat ciasta i nadać gotowemu produktowi delikatną nutę przywodzącą na myśl jajko.
Używa się 0,06 g na każde 400 g mąki. Ważne, by nie przesadzić: jej aromat jest bardzo intensywny, a w większej ilości może stać się zbyt wyrazisty i nabrać niezbyt przyjemnej siarkowej nuty.

Maritozzo to drożdżowy wypiek z rzymskiej tradycji, charakteryzujący się miękką, lekką konsystencją i typowym podłużnym kształtem. Tradycyjnie przygotowuje się go ze wzbogaconego ciasta, a po upieczeniu przekrawa i obficie nadziewa bitą śmietaną. Rodzynki są opcjonalne i można je pominąć. Kształt również może być różny: maritozzi mogą być okrągłe, owalne lub podłużne, zawsze zachowując charakterystyczną miękkość tego wypieku.